Waarom ik zo gelukkig word van buiten zijn

Vandaag was ik mijn kamerplanten aan het verpotten.
Met mijn handen in de aarde, potgrond overal en nagels die het niet overleefden (dat terzijde 😉).
En ineens voelde ik het weer heel duidelijk: van buiten leven, daar word ik rustig van.

Met mijn handen in de grond wroeten.
Planten verzorgen.
Even bezig zijn zonder scherm, zonder haast.

Het is zo’n simpel moment, maar het raakte iets groters.

Ik heb altijd iets gehad met buiten

Ik heb jarenlang een tuin gehad.
Inclusief een groentetuin.
En eerlijk? Ik vond het heerlijk.

Gewoon vanuit huis naar buiten kunnen lopen.
Even rommelen in de aarde.
Kijken hoe iets groeit.
Niet omdat het moest, maar omdat het fijn was.

Dat buiten zijn deed iets met me.
Mijn hoofd werd rustiger.
Mijn lijf ontspande.

En terwijl ik vandaag die planten aan het verpotten was, voelde ik datzelfde gevoel weer. Alsof mijn lichaam zei: dit ken ik, dit is fijn.

Buiten zijn is geen luxe, het is iets wat mij voedt

Ik merk steeds meer hoe belangrijk buiten leven voor mij is.
Niet groots of perfect.
Maar gewoon: een tuin, een balkon, een plek waar je even naar buiten kunt.

Daarom staat op mijn wensenlijst voor 2026 ook heel duidelijk:
een huis met tuin óf een appartement met een balkon.
In ieder geval: buiten.

Niet omdat het een statusding is.
Maar omdat ik weet dat ik daar gelukkig van word.

Het idee alleen al maakt me rustig.
En soms is dat al genoeg.

Het mooie van verlangen zonder druk

Wat ik hier zo fijn aan vind, is dat het geen doel met deadline is.
Geen “dit moet volgend jaar”.
Geen plan, geen stress.

Het is gewoon een verlangen dat mag bestaan.
Net als bij dromen: het hoeft niet meteen uit te komen om waardevol te zijn.

Ik weet nu beter wat mij voedt:

groen om me heen
buitenlucht
aarde aan mijn handen
leven dat een beetje meebeweegt met de seizoenen

Dat inzicht neem ik mee.
Of het nu morgen is, volgend jaar of later.

Leven dat bij je past

Misschien is dit ook wel ouder worden (of wijzer worden 😌):
dat je steeds beter voelt wat bij je past.

Voor mij is dat duidelijk iets met buiten.
Met groen.
Met ruimte om af en toe even uit mijn hoofd te gaan en in mijn handen te zitten.

En tot die tijd?
Verpot ik planten.
Droom ik een beetje.
En geniet ik van die momenten waarop ik voel: dit klopt voor mij.

Liefs Lianne

En weet je wat ik me nu net realiseer? Dat ik het niet alleen leuk vind om in een tuin bezig te zijn, maar er ook graag over schrijf: blogs die ik over een tuin geschreven heb.

Hi, ik ben Lianne – blogger, dagboekjunkie en Chief of Fun bij 4 season must haves 💕 Tussen chaos en comfort deel ik mijn reis van herstel, ondernemen en liefdevol leven met een tikkie lef. 👉 Nieuw hier? Lees hier meer over mij of volg mijn persoonlijke verhaal via @lilly.and.the.city 💫