het weer op mijn verjaardag
Bubbly Mind & Mood,  Bubbly Mind & Mood

Het weer op mijn verjaardag: toen en nu

Vandaag is het 28 januari en het sneeuwt.
Dat vind ik ergens bijzonder, al moet ik meteen eerlijk zijn: ik ben geen enorme sneeuwfan. Je moet erdoorheen ploeteren, het is koud, glad en onhandig. Gedoe, eigenlijk.

Maar toch.
Buiten lijkt alles leger.

Sneeuw doet eigenlijk niets. Het voegt niets toe. En toch verandert alles. Geluiden worden zachter, randen vervagen en de wereld lijkt even op pauze te staan. Zeker in de winter voelt dat niet kil, maar juist rustig. Alsof er even minder hoeft.

Ik vroeg me af hoe dat was op mijn verjaardag, toen ik werd geboren.

Ik ben geboren op 28 januari 1974, in Thesinge. Een klein dorpje vlak bij Ten Boer, onder Groningen. Geen ziekenhuisstad, geen drukte. En het ging snel. Zo snel zelfs dat ik er al was voordat de verloskundige of huisarts er was.

Ik was er gewoon al.

Het weer die dag was waarschijnlijk vrij normaal. Geen extreme kou, geen sneeuwstorm. Gewoon januari, zoals januari vaak is. Achteraf gezien past dat wel. Niets groots, niets opvallends. Gewoon beginnen.

De eerste jaren van je leven zijn vaak zo. Onbevangen. Vrij. Je bent er, zonder dat je nog iets hoeft te dragen. Zonder rugzak.

Maar die komt vanzelf.

Je maakt dingen mee. Mooie dingen, lastige dingen, dingen die indruk maken. En alles wat indruk maakt, stop je ergens weg. In die rugzak die je steeds ongemerkt met je meedraagt. Hoe ouder je wordt, hoe voller hij raakt.

En op een gegeven moment gebeurt er iets geks.
Dan wil je hem niet verder vullen, maar juist leger maken.

Niet om alles kwijt te zijn.
Maar om te kijken: wat heb ik eigenlijk al die tijd meegedragen? Wat is echt van mij? En wat mag ik misschien weer loslaten?

Ik merk dat ik, naarmate ik ouder word, steeds een stapje dichterbij wil komen bij wie ik was toen ik begon. Niet naïef of onwetend, maar wel lichter. Minder volgepakt.

Misschien vind ik dat daarom zo fijn aan sneeuw. Ook al is het onhandig en koud. Het maakt de buitenwereld even leeg. En die leegte voelt niet verkeerd. Het voelt alsof er ruimte is. Ademruimte.

Vandaag sneeuwt het.
Toen ik werd geboren waarschijnlijk niet.

En ergens daartussen zit een heel leven.
Met een rugzak die ik stukje bij beetje leer uitpakken.

Niet om terug te gaan.
Maar om dichterbij te komen.

Liefs Lianne



Lianne mini logo
Hi, ik ben Lianne – blogger, dagboekjunkie en Chief of Fun bij 4 season must haves 💕 Tussen chaos en comfort deel ik mijn reis van herstel, ondernemen en liefdevol leven met een tikkie lef. 👉 Nieuw hier? Lees hier meer over mij of volg mijn persoonlijke verhaal via @lilly.and.the.city 💫

Laat een antwoord achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *