Lichamelijk herstel na anorexia – leren leven met wat er is
Er was een tijd dat ik dacht dat herstel betekende: “terug naar normaal.”
Dat mijn lichaam, mijn energie, mijn spijsvertering, mijn menstruatie — alles wel weer zou worden zoals vroeger. Maar ik weet nu: mijn lichaam heeft z’n eigen versie van normaal gevonden.
Ik heb nog steeds ondergewicht. En ja, dat is niet zoals het “hoort”.
Maar mijn lichaam is eraan gewend.
Het doet wat het kan, met wat er is.
En ondanks dat ik nog steeds dagelijks buikpijn heb, en mijn darmen behoorlijk eigenwijs zijn, ben ik zó dankbaar dat ik hier nu sta.
- Dat ik me weer licht kan voelen in mijn hoofd.
- Dat ik niet meer door mijn gedachten word beheerst.
- Dat ík nu degene ben die aan het stuur zit, en niet de anorexia.
De realiteit van lichamelijk herstel na anorexia
Wat weinig mensen vertellen, is dat lichamelijk herstel vaak nog lang doorgaat — ook als je mentaal al veel verder bent.
Jarenlange ondervoeding en het misbruiken van laxeermiddelen laten hun sporen achter. Mijn darmen zijn gevoeliger geworden, mijn alvleesklier doet z’n eigen ding, en spontane uitstapjes bestaan voor mij alleen als ik eerst weet waar de dichtstbijzijnde wc is.
Soms betekent dat dat ik letterlijk niet op tijd ben. Oeps…
Dat is niet leuk om te delen, maar het is wel echt.
En juist dat stukje wil ik niet meer verstoppen.
Het is niet “zielig”, het is wat het is. En het hoort bij mijn herstelverhaal van anorexia — het laat zien dat genezing niet altijd glanzend of rechtlijnig is.
Herstel van anorexia: kleine stapjes, grote trots
Er was een tijd dat ik incontinentiemateriaal droeg.
Toen kon ik niet eens een half uur buiten lopen zonder dat mijn darmen protesteerden.
Nu kan ik wél wandelen met Olly, boodschappen doen, of zelfs een fietstochtje maken (oké, met spierpijn, maar hé — ik deed het!).
Mentaal en lichamelijk herstel van anorexia is niet één groot moment van overwinning, het zit in de kleine stapjes:
in het durven vertrouwen op mijn lijf,
in het lachen om de chaos,
en in het voelen dat ik leef.
De wijsheid van een lichaam
Soms kijk ik vol verwondering naar hoe mijn lichaam zich heeft aangepast.
Dat het niet meer menstrueert, omdat er gewoon geen energie voor is — maar wel alles doet wat écht belangrijk is om me op de been te houden.
Dat vind ik ergens heel bijzonder: hoe slim het lichaam eigenlijk is, hoe het zichzelf blijft beschermen, zelfs als jij dat jarenlang niet deed.
Mijn lijf is niet “hersteld” volgens een meetlat,
maar het is wél trouw, wijs en veerkrachtig.
En ik leer elke dag een beetje meer om daar dankbaar voor te zijn.
Tot slot
Mijn lichaam is niet perfect, niet standaard, niet pijnvrij.
Maar het is míjn lichaam.
Het heeft alles overleefd wat ik het ooit heb aangedaan,
en het draagt me nog steeds — letterlijk, elke dag.
Dat is voor mij de echte betekenis van herstel van anorexia:
niet streven naar hoe het ooit was,
maar leren houden van hoe het nu is.
Liefs Lianne
Wil je meer lezen over mijn herstelproces van anorexia? Dan vind je deze blog vast interessant: Eetstoornis op latere leeftijd is mogelijk
Hi, ik ben Lianne – blogger, dagboekjunkie en Chief of Fun bij 4 season must haves 💕
Tussen chaos en comfort deel ik mijn reis van herstel, ondernemen en liefdevol leven met een tikkie lef.
👉 Nieuw hier? Lees hier meer over mij of volg mijn persoonlijke verhaal via @lilly.and.the.city 💫
